Samstag, 6. April 2013

ΠΑΡΑΞΕΝΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ


Στον κόσμο αυτό που ζούμε πολύ λίγες φορές μας δίνεται η ευκαιρία να βιώσουμε γεγονότα που θα μας παραπέμψουν σε υπερφυσικές δυνάμεις. Στο σχηματισμό, την λειτουργεία, και το "έργο" αυτών των δυνάμεων παίζει σημαντικό ρόλο η "θρησκευτική" παιδεία που έχει ο κάθενας μας. 
Άν φερ΄ειπείν σε κάποιους δεν "διδαχθεί" ο Διάβολος, τα διαβολικά και η κόλαση τότε γι΄αυτούς οι όροι αυτοί δεν θα σημαίνουν απολύτως τίποτε.
Άν σε κάποιους πάλι γίνει αναφορά για Αγγέλους, Θεούς, θεϊκά και πάει λέγοντας, τότε αυτοί θα εφαρμόσουν τα στοιχεία αυτά στην προσωπική και κοινωνική τους ζωή.
 



" ......τρείς ..... τρείς αγγέλους έχω δεί στην ζωή μου και δεν γνωρίζω κάν άν τους φώναξα άθελα μου, άν τους έστειλε κάποιος άλλος ή άν αυτοί με βλέπαν απο κάπου και απροσκάλεστοι μέν γνωρίζοντας δε, αποφάσιζαν να μεσολαβήσουν.
Ήταν όλοι τους ασπροφορεμένοι και το πέρασμά τους είχε ένα απόκοσμο τσαμπουκά που δεν σήκωνε κουβέντα ούτε απο θνητό μα ούτε και απο αθάνατο.
Τις δυό φορές εμφανίστηκαν σε στιγμές που ο θάνατος με είχε αγκαλιάσει και ετοιμαζόταν να μου χαρίσει το φιλί του και να με κλείσει στον μαύρο μεταξένιο του μανδύα αλλά δεν πρόλαβενε. 
Και τις δυό φορές ένοιωσα να με κλέβουν κυριολεκτικά  μέσα απο τα χέρια του και να τον αποκαλούν θρασύ και βέβηλο που τόλμησε να παραβεί τα όρια και τις αρχές.
Αυτός, περήφανος και με σκληρή ματιά, τύλιγε τον μανδύα του γύρω απο την μέση του, τους έριχνε μια περιφρονιτική ματιά και εξαφανιζόταν αφήνοντας την εντύπωση πως καθόλου δεν τον πειράζει η καθυστέρηση μου. Έτσι κι΄αλλιώς ήξερε πολύ καλά πως κάποια ώρα θα ήμουν ολοκληρωτικά δικός του.

Παράξενες σκηνές και παράξενο συναίσθημα που μόνο αν έχεις βρεθεί για λίγο αγκαλιά με τον θάνατο μπορείς να καταλάβεις.
Είναι και αυτό σαν το βίωμα των Μυστηρίων που μόνο αν τα ζήσεις μαθαίνεις αυτό που είναι να μάθεις και σε όποιον και να προσπαθήσεις να μεταδώσεις το βίωμα αυτό θα είναι μάταιος κόπος και η προσπάθεια ίσως να φανεί και γελοία.

Τον πρώτο, τον συνάντησα κάποιο απόγευμα που έκανα βόλτες με το καινούργιο μου ποδήλατο σε ένα μικρό χωριουδάκι της Αυστρίας. 
Βρισκόμουν για πρώτη φορά σ΄αυτήν την περιοχή και με είχε καταμαγέψει το πράσινο η καθαριότητα στους δρόμους και στα σπίτια, και η ευγένια των χωρικών.
Αυτοί, ερχόμενοι απο τα χωράφια και τους κήπους τους όταν με  συναντούσαν στο δρόμο με ρωτούσαν τίνος παιδί είμαι. Μόλις λοιπόν τους έλεγα το όνομα του πατέρα μου κατεβαίναν απο τα τρακτέρ και τα ημιφορτηγάκια και μου δίναν μήλα, σαλάτες, λάχανα, πατάτες και, το πιό φοβερό, τσίπουρα απο μήλα και μούρα. Μου δίναν και χαιρετισμούς για τον πατέρα και την μάνα και μ΄αφήναν έτσι φορτωμένο με τα πράματα στη μέση του δρόμου.
Το είχα μάθει λοιπόν το κόλπο και κυκλοφορούσα με ένα μικρό καλαθάκι στην σχάρα και έτσι δεν υπήρχε πλέον κανένα πρόβλημα.

Ναί λοιπόν, βόλτες με το ποδήλατο και εκείνο το μοιραίο απόγευμα χαζεύοντας απο δώ κι΄απο κεί δεν πρόσεξα ότι είχα βρεθεί σε απότομη κατηφόρα και με την φόρα που είχα πάρει πως έτρεχα παράλογα και είχα και μπροστά μου μιά στροφή.

Το φορτηγάκι που ανέβαινε την ανηφόρα ήταν μερσεντές, είχε χρώμα μπλέ και είχε τα φώτα αναμένα. Μόλις με είδε ο οδηγός μπροστά του άρχιζε να κορνάρει σαν τρελός αλλά ήταν πλέον αργά. Βρισκόμουν ήδη στην λωρίδα του και πήγαινα καρφωτός και με χίλια επάνω στο αστέρι !
Εκεί ένοιωσα να μου φεύγει η ψυχή και βίωσα αυτό το ζούμ του θανάτου που περνάει όλη σου η ζωή μπροστά απ΄τα μάτια σου. Βλέπεις αγαπημένα πρόσωπα, φίλους  και καταστάσεις. Λυπάσαι για αυτά που δεν μπόρεσες να κάνεις και ταυτόχρονα αποχαιρετάς τον κόσμο.
Ναί. Σ΄αυτό το σημείο ένοιωσα και τον άγγελο να με αρπάζει απο το ποδήλατο, να με κρατάει στα χέρια του και να με αποθέτει απαλά λίγο πιό κάτω πάνω στο πεζοδρόμιο και ενώ ταυτόχρονα βουΐζαν στα αυτιά μου τα κορναρίσματα απο το φορτηγό και απο τα υπόλοιπα αμαξια που παρά λίγο θα μπλεκόντουσαν σε ατύχημα με έλληνα νεκρό στο μικρό τους το χωριό. 

Με κοίταξε με την άκρη των ματιών του, μου κούνησε τον δείκτη και μου είπε : " Μεγάλε, παρά λίγο θα χτυπούσα κι΄εγώ. Μην κάνεις τρέλες !"

Την δεύτερη φορά ...... ταξίδευα για Ελλάδα με το αμάξι μου και βρισκόμουνα σε μια απο τις μεγάλες σε μήκος κατηφόρες της εθνικής οδού της Κροατίας. Σκέφτηκα λοιπόν, καθαρά και μόνο για οικολογικούς λόγους, να σβήσω την μηχανή μέχρι το τέλος της κατηφόρας, πράγμα που έκανα. 
Το λάθος εδώ ήταν ήταν ότι σβήνοντας την μηχανή κλείδωνε και το τιμόνι του αμαξιού, πράγμα το οποίο ανακάλυψα στη επόμενη στροφή, που για μένα ήταν ευθεία, και μ΄έβγαζε κατ΄ ευθείαν πάνω στα μεταλικά οδοφράγματα που δεν ήμουν σίγουρος άν θα κρατούσαν ή θα υποχωρούσαν ανοίγοντάς μου τις πύλες για τον άλλον κόσμο.
Μ΄έπιασε κρύος ιδρώτας και σκέφτηκα πως δεν μου μένουν παρά λίγα δευτερόλεπτα μέχρι να ζήσω την φυσιολογική πτώση του αμαξιού και του οδηγού.

Εμφανίστηκε σαν ένα δροσερό αεράκι. Μπήκε απο το δεξί παράθυρο και στάθηκε για λίγο ανάμεσα στα χέρια μου που προσπαθούσαν μάταια να ξεκλειδώσουν το τιμόνι. Έπειτα το χαΐδεψε ελαφρά και αυτό μονομιάς άρχισε να δουλεύει. Το αμάξι πήρε μπρός και αυτός ήδη αποχωρούσε απο το αριστερό παράθυρο ρίχνοντας μου μια ματιά σχεδόν φιλική.

Άναψα τα φώτα κινδύνου και σταμάτησα λίγο παρακάτω για να ηρεμήσω. Το κλάμμα μου ξέσπασε απότομα και δυνατά. Εκεί, γυρτός, με ακουμπισμένο το κεφάλι μου στη άκρη του τιμονιού έκλαιγα για κάμποση ώρα χωρίς να γνωρίζω το γιατί.
Ήταν απο το σόκ του παρα λίγο θανάτου, ήταν το ότι γλύτωσα τον κίνδυνο ή ήταν αυτή η παράξενη συνάντηση;  

Η τρίτη φορά ήταν τελείως "ανορθόδοξη" . 
Τον ονειρεύτηκα ! 
Περπατούσα λέει στον Αη Γιάννη Σερρών και ξαφνικά άκουσα μουσικές απο έγχορδο. Έχοντας για οδηγό την ακοή τον βρήκα να κάθεται σ΄ένα βραχάκι δίπλα στην πηγούλα. Ντυμένος στα λευκά ήταν μισογυρισμένος προς εμένα και κρατούσε στα χέρια του ένα όργανο άγνωστο. Η μελώδία όμως που έβγαινε απο αυτό ήταν μαγευτική.
Την κράτησα και την έκανα μουσική που κάθε φορά που την παίζω με συγκλονίζει. 

Κάποτε, όταν θα αξιωθώ να ποστάρω μουσικές θα είναι και δική σας!



Kommentare:

  1. Καναδυό τέτοια "αγγελο είχα" έχω κι εγώ παρακαταθήκη. Δε μιλώ γι'αυτά γιατί σκιάζετε ο κόσμος. Μετά είναι που κι εγώ τα υποτιμώ λίγο. Σαν υποβολές μου κι όχι σαν πραγματικά μυστήρια. Δεν ξέρω μωρέ δύσκολα αυτά τα θέματα. Ευχές!

    AntwortenLöschen
  2. Παιχνίδια του μυαλού Τζωρτζίνα. Το ενδιαφέρον εδώ είναι το γιατί ο κύρ "Μυαλός" μας βγάζει σε παρόμοιες στιγμές τέτοιες εικόνες, και ο τρόπος που τις πλαισιώνει.
    Ανταποδίδω!

    AntwortenLöschen