Samstag, 27. August 2011

ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΖΕΦΥΡΙ


 (Με αφορμή την ανάρτηση του αγαπητού Μαχαίρη  "Γύφτοι")


Παλιά, πολύ παλιά, υπήρχε ένα λοφάκι απο το οποίο μπορούσε κάποιος να δεί το κάστρο της Χασιάς, το σημερινό Μενίδι (Αχαρναί) και την Ακρόπολη.
Απο το κάστρο της Χασιάς βλέπανε το τι γίνεται στην Σαλαμίνα και απο τις άκρες του Μενιδίου μπορούσες να δείς αν ερχόνταν όχλος και εχθροί απο το πέρασμα του Κρυονερίου (ανάμεσα Πεντέλη και Πάρνηθα). Αυτά τα δύο "ακριτικά" φυλάκια στέλνανε "φωτομυνήματα" στο Ζεφύρι και το Ζεφύρι με την σειρά του στην σημερινή Ακρόπολη.
Απο τότε φυσούσανε εκεί πάνω αέρηδες μυρωδάτοι, γεμάτοι δροσιά κι΄αλμύρα, μύριζε ο τόπος θυμάρι και χαμομήλι. Τους ανέμους αυτούς τους ονομάζαν : οι Ζέφυροι, και απο εκεί πήρε και την ονομασία του ο τόπος αυτός που σήμερα είναι τόσο κακοφημισμένος που αν ρωτήσεις ταξιτζή στο αεροδρόμιο, αν πηγαίνει Ζεφύρι τότε αυτός κατεβάζει αμέσως τα παράθυρα, βάζει ασφάλειες και περιμένει να βρείς κάποιον άλλο να σε πάρει και μετά, αφού φύγεις να τα ξανανανοίξει.
Οι Ζέφυροι λοιπόν ήταν οι αγέρηδες που φέρναν την δροσιά και τα αρώματα στον χώρο αυτό.
Σήμερα οι Ζέφυροι κουβαλούν στο Ζεφύρι την βρώμα απο τα σκουπίδια του λεκανοπεδίου Αττικής, τα οποία αδειάζουν ασυνήδητα οι υπηρεσίες λίγο παρά πέρα,  και την καρκινογόνο σκόνη απο τα λατομεία του "Ηρακλή".


Την 10ετία του ΄60 -΄70 το Ζεφύρι είχε 50 σπίτια απο τα οποία τα 15 ανήκανε στους Ρόμα (σ΄αυτούς που λανθασμένα αποκαλούν σήμερα γύφτους.το κρατάω όμως για να μην μπερδευτούμε ακόμη περισσότερο). Στο σχολείο, απο τα 40 παιδιά της τάξης, τα δέκκα ήταν γυφτάκια που ποτέ δεν αργούσανε στο σχολείο, ούτε μυρίζανε, παίζανε μαζί μας μπάλα, τους φέρναμε στα σπίτια μας και δεν μας κλέβανε και ήμασταν και φιλαράκια.
Όταν κάποτε, στη έκθεση Θεσσαλονίκης συνάντησα τον Γιώργο τον Δημόπουλο, παλιό σημαθητή μου (γύφτο) έπεσε στην αγκαλιά μου και με δάκρυα στα μάτια με ρωτούσε τι κάνω και πού βρίσκομαι. Αναπολήσαμε την εποχή στο Ζεφύρι και τις ξέγνοιαστες ημέρες που ζούσαμε σαν παιδιά (βλέπεις δεν μας είχανε περάσει ακόμη μέσα μας το μικρόβιο που λέγεται "γύφτος") και όλη την ημέρα, και το βράδυ, με είχε αγκαζέ και δεν μ΄άφησε να πληρώσω πουθενά.
Δεν υπήρχε τότες το θέμα "γύφτοι". Γιατί ; Γιατί οι ανθρώποι δεν πειράζανε, ήτανε μεροκαματιάρηδες, χαιρόντουσαν που τα παιδιά τους πηγαίναν σχολείο και κάποτε, ίσως αργότερα, θα τους βοηθούσαν στον γραφειοκρατικό χαμό της κάθε λογής υπηρεσίας, ήτανε καθαροί και στο σχολείο, λόγω σωματικής ευρωστίας, ήταν οι δουλευταράδες και τα παιδιά για την κάθε δουλειά.

Πάνε αυτοί οι καιροί !


Οι προύχοντες, τα κομματόσκυλα και οι αρχές ψάχνανε για αποδιοπομπαίους τράγους, για ψηφοφόρους του κατοστάρικου, για διακηνητές ναρκωτικών και για υλικό για να γεμίζουν οι εφημερίδες και τα περιοδικά με φριχτές ιστορίες που μιλούσαν για την μοντέρνα Τρούμπα των βορείων προαστείων, το Ζεφύρι !

Ποιός είναι αυτός που δεν γνωρίζει οτι το αστυνομικό τμήμα βρίσκεται στα εκκατό μέτρα απο τα "γύφτικα" !
Ποιός είναι αυτός που δεν γνωρίζει το ποιός δουλεύει και υποστηρίζει την διακίνηση ναρκωτικών στο Ζεφύρι!
Ποιός είναι αυτός που δεν γνωρίζει πώς οι ριπές των Καλάσνικοφ που ακούγονται τα βράδυα προέρχοναι από όπλα που έγιναν δώρο στα "βαποράκια".
Ποιός είναι αυτός που γνωρίζει γιατί η αστυνομία δεν ακούει και δεν βλέπει τίποτα !
Ποιός δεν γνωρίζει οτι ο γύφτος - βαποράκι πέταξε έξω απο το σπίτι του ναρκωμανή με την δικαιολογία " τράβα έξω γιατί πρέπει να πληρώσω τον αστυνόμο τώρα !"
Ποιός δεν γνωρίζει ότι η κάθε κολωφυλάδα έχει γεμίσει σελίδες με ανακρίβειες και κατηγορίες ενάντια σε μια "κάστα" ανθρώπων με αποτέλεσμα να δημιουργηθή η χειρότερη γνώμη για την περιοχή και τους ανθρώπους αυτούς !


- Τι ποιος φταίει ρέέ, τι ποιός φταίει .....