Freitag, 12. August 2011

ΚΛΑΨΕ ΨΥΧΗ ΜΟΥ



 Αναδύομαι μέσα απο τον βυθό μιας λίμνης που την σκεπάζει ένα βαρύ πέπλο σιωπής και θλίψης.
Είναι η σιωπή των πόνου και η θλίψη των πικραμένων που κάνουν την επιφάνειά της τόσο λεία.
Γύρω μου, καθώς απελευθερώνομαι απο το κέλυφος της ύπαρξής μου, βλέπω ένα πόρφυρο χρώμα που μ΄αγκαλιάζει και με παρηγορεί. Με παίρνει μαζί του και ξανοίγομαι στον αιθέρα αφήνοντας τα γήινα και ταξιδεύοντας προς τα ουράνια.
Θεϊκό και μοναδικό το ταξίδι μου. Αφήνω τον εαυτό μου στη επιφάνεια της λίμνης και του λέω να με περιμένει, θα γυρίσω !
Αυτός με κοιτάζει, απορεί, φοβάται και θαυμάζει.

Ξενητεύομαι απο το ίδιο μου το σώμα !


Τα πάθη μου, οι κακίες μου, οι ευχές μου, οι θλίψεις μου και οι σκέψεις σκόρπια στον αγέρα.
Σαν την ουρά ενός κομήτη μ΄ακολουθούν λές και γνωρίζουν τον μόνιμο παραλήπτη τους, που είμαι εγώ και κανένας άλλος.

Βλέπω ένα μικρό παιδί που κλαίει.  
Το παιδί γίνεται έφηβος και το δάκρυ δεν έχει στεγνώσει ακόμη απο τα μάτια του. 
Τα δάκρυά του σμίγουν με τις αγάπες του που κάποιες απ΄αυτές δακρύσανε κοντά του, άλλες το περιγέλασαν και άλλες τον κρατούν ακόμη στην αγκαλιά τους.
Γνωρίζει πώς ότι και να συμβεί στη ζωή του στην πραγματικότητα θα παραμένει μόνος του.

Βλέπω στην ψυχή του καθενός ένα παιδί που κλαίει, ένα παιδί που ζητά ένα χέρι να πιαστεί, ένα παιδί που ζητιανεύει λίγη αγάπη. 
Πώς κατάντησε η ζωή... να ζητιανεύουν την αγάπη, να ζητιανεύουν αυτό που έπρεπε να υπάρχει παντού, στη κάθε ματιά του ανθρώπου στην κάθε καρδιά, σε κάθε βλέμμα σε κάθε άγγιγμα.


Κλάψε ψυχή μου ! Κλάψε για την κατάντια αυτού του κόσμου. Κλάψε και πλύνε με το δάκρυ την ντροπή και την γύμνια του ανθρώπου.

Η λίμνη έγινε μια μικρή κουκίδα που λάμπει και που τριγύρω της απλώνονται κοιλάδες, πόλεις, χωριά βουνά, ανθρώποι.

Το κλάμμα με λυτρώνει. Τα μινόρια μου γίνονται κρυφά περάσματα που με βγάζουν σε πανέμορφα λειβάδια που είναι ντυμένα με τα πιό όμορφα λουλούδια που αντίκρυσε η ματιά μου.
Το άρωμά τους με μεθά !
Μές στη ζάλη συνεχίζω το μοναδικό μου ταξίδι και βλέπω  πως η ζωή είναι απλά και μόνο ο χρόνος που κάποιος χρειάζεται για να περάσει το κατώφλι μιας πόρτας. Το "έξω" και το "μέσα" είναι το πρίν και το μετά.
Πόσο λίγος χρόνος !  Πόση σπατάλη ! 

Κουράστηκα να ταξιδεύω και θέλω να επιστρέψω. 

Ενα γλυκό άγγιγμα μου δημιουργεί ένα γλυκό ρίγος. Μα πώς ; Είναι δυνατό να νιώσει ένας άνθρωπος αυτό το συναίσθημα ;



Την ψυχή μου την κρατά απαλά στα χέρια της η Περσεφόνη. Δεν με κοιτάει. Στην ματιά της, την κουρασμένη απ΄το σκοτάδι, καθρεφτίζεται ένας κόσμος γεμάτος πόνο.
Είναι κι΄αυτή ντυμένη στην πορφύρα. Άχ πως θ΄άθελα να πέθαινα τώρα στη αγγαλιά της !

Σιωπηλή, μουντή και πικραμένη μ΄αφήνει μπρός στην αγέλαστο πέτρα και μου δείχνει τον εαυτό μου που με περιμένει....


ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ Η "ΕΙΔΗ ΥΓΙΕΙΝΗΣ" ;



  Ένα απο τα προβλήματα που έχω όταν γνωρίζω καινούργιους ανθρώπους, στην Ελλάδα η στο εξωτερικό η όπου στο διάολο βρεθώ, είναι ότι κάποτε θα έρθει η στιγμή να σε ρωτήσει ο άλλος τι δουλειά κάνεις;.
Εεε... λοιπόν αυτήν η στιγμή δεν μ΄αρέσει καθόλου, πρώτον γιατί έχω δυό δουλειές και δεν ξαίρω ποιά να πρωτοαναφέρω και δεύτερον γιατί και οι δύο είναι δουλειές παράξενες και με το παραμικρό "σηκώνουν" κουβέντα η οποία κουβέντα μπορεί να καταλήξει σε διαμάχη, πράμα που συμβαίνει τακτικά.
Διαλέγω λοιπόν την ποιό "ανόδυνη" και τους λέω πώς η δουλειά μου είναι σε μια επιχείρηση που εισάγει, αγοράζει χοντρικά, και διανέμει προϊόντα βιολογικής παραγωγής.

Η συνήθης αντίδραση των "ευρωπαίων" είναι ένα "άάάάά... πολύ ενδιαφέρον, τι ωραία, έχετε απο κείνο, απο τ΄άλλο, κρασιά έχετε, και για πές μας είναι όντως βιολογικά ......".
Ντάξει,  μπορείς να πείς δυό κουβέντες και να το κλεισεις το θέμα εκτός και αν πέσεις σε κανένα μανιακό που ψάχνει να βρεί τα κουσούρια αυτού του χώρου και να σου αποδείξει το αντίθετο η στα χέρια κάποιου που θέλει να σου κάνει επίδειξη γνώσεων (και οι δύο περιπτώσεις προς αποφυγήν).


Με τα Ελληνάρια είναι λίγο αλλιώς τα πράματα. Θα μπορούσα να γράψω βιβλίο για το τι αηδίες, τι σαχλαμάρες και τι φαντασιώσεις έχω ακούσει και έχω "αναγκαστεί" να αντικρούσω και αυτός είναι και ο λόγος αυτής της ανάρτησης. 
Δεν αντέχω πιά και θέλω να το ξεκαθαρήσω επί τέλους μια για πάντα και να μην με ξαναενοχλήσει κανείς με τις βλακείες του. Αμάν πιά !
(Φυσικά και δεν μιλάω για όλους ρε παιδιά, αλλά....  για τους πιό πολλούς ! )

Λοιπόν η πρώτη αντίδραση μόλις ακούσουν τις μαγικές λέξεις " βιολογικής παραγωγής" είναι να απομακρυνθούν ένα βήμα απο κοντά μου (λές και ξαφνικά είδαν την λέπρα επάνω μου), να με κοιτάξουν λοξά και να με ρωτήσουν με ειρωνία : δηλαδή ;
Αναγκάζομαι λοιπόν, όσο γίνεται περιληπτικά, να τους εξηγήσω τι σημαίνει αυτό, δηλαδή ποιές προδιαγραφές πρέπει να έχει η διαδικασία παραγωγής και κάτω απο ποιές συνθήκες θα πρέπει να παραχθεί ένα προϊόν για να ορισθή σαν "βιολογικής παραγωγής".

Αφού καταναλώσω κ΄άνα πεντάλεπτο για να εξηγήσω τα βασικά το βλέμμα τους αλάζει και γίνεται : " δικέ μου κάπου χάνεις και μάλλον τ΄άχεις παίξει".
Δεκτά και τα δύο αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί με ρωτάνε τότε έφ΄όσον είναι προκατηλημένοι ;

Ο πιό πρόσφατος απ΄αυτούς αφού με ρώτησε, και είχε και την καλωσήνη να με αφήσει να τελειώσω χωρίς να με διακόψει, μου λέει στο τέλος : "όλα αυτά δικέ μου είναι σαχλαμάρες και εγώ δεν τα μασάω αυτά !" 

Μαγκιάάάά σου ρε μεγάλε, μην τα μασάς αλλά κάνε τον κόπο να ψάξεις λιγάκι και να δείς τι μπορεί να είναι αλήθεια και τί ψέμμα ! Μην μας το παίζεις  ο Σωκράτης εν τη αγορά.
Οι πιό "ξύπνιοι" φυσικά βάζουν κατ΄ευθείαν ερωτήματα του στύλ : " και που ξαίρω γώ ρε σύ αν ο σπόρος είναι βιολογικός και αν δεν του ρίχνεις χημεία, κι΄αν τούτο κι΄άν τ΄άλλο....".
Και με το δίκιο τους γιατί εδώ δεν μπορείς να ελέγχεις την ντομάτα, το κολοκύθι, την μελιτζάνα, τα αυγά και... και .... και...... Θα χρειζόσουνα ολόκληρο χημικό εργαστήριο στο σπίτι σου πράμα που δεν γίνεται φυσικά.
Εδώ λοιπόν παρεμβαίνει το κράτος το οποίο στη προκειμένη περίπτωση πραγματικά πρέπει να φροντήσει για το πόπολο γιατί αλλιώς θα το κλείσει το μαγαζί, και σου λέει, Κύριε, βιολογικό σημαίνει αυτό κι΄αυτό κι΄αυτό και τίποτα παραπάνω. 
Σε πιάσαμε να μας κοροϊδεύεις, σου παίρνουμε την άδεια, πληρώνεις αποζημίωση σε μάς και στον κοσμάκη και κάτσε κι΄ένα χρόνο μέσα για να μάθεις να μας περνάς για κοροϊδα.

Να λοιπόν τα κύρια χαρακτηριστικά των βιολογικών προϊόντων και ... να τα χαίρεστε !

- Το γεννητικό υλικό των οργανισμών δεν είναι μεταλαγμένο ( και επί τούτου γίνεται κατα τακτικά διαστήματα έλεγχος).
- Ο χώρος ανάπτυξης των οργανισμών βρίσκεται τουλάχιστον κατα τόσα χιλιόμετρα (δεν θυμάμαι ακριβώς) απο βιομηχανικές μονάδες, εργοστάσια και εθνικές οδούς. 
- Απαγορεύεται αυστηρώς η οποιδήποτε χρήση χημικών λιπασμάτων και εντομοκτόνων.
- Μόνο ειδικευμένο προσωπικό έχει το δικαίωμα να συντηρεί μονάδες παραγωγής βιολογικών προϊόντων.

Αν τα κηπουρικά σας εκπληρούν αυτές τις προϋποθέσεις, δεν χρειάζεται να έχετε πάει στο πανεπιστήμιο, τότε τρέφεσθε με " βιολογικά"
Κάπου αλλού θα είμαι πιό αναλυτικός για να καταλάβουμε τους σοβαρούς λόγους για τους οποίους θα έπρεπε να προτιμούνται τα "βιολογικής παραγωγής".

Δεν είναι τυχαίο που γνωστή αοιδός ανέφερε πώς τρέφεται με ... "είδη υγιεινής"