Sonntag, 26. Juni 2011

Η ΑΝΝΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ



Σας έχω μιλήσει για την Αννούλα έτσι, και σας έχω πεί ότι κάπου-κάπου νομίζω ότι είναι η "άλλη μου φωνή". 
Τις προάλλες λοιπόν το πρωϊ και πάνω που τελείωνα τα ταξίμια μου και τα μουσικά μου ταξίδια ακούω κάτι παράξενους θόρυβους στην πόρτα του διαμερίσματος μου. Πλησιάζω και εστιάζω τους ήχους στην κλειδαριά, σαν να ήθελε κάποιος απο έξω, να βάλει ένα κατσαβίδι η κάτι παρόμοιο στην κλειδαριά και να ανοίξει την πόρτα.
Αφήνω το όργανο λοιπόν απο τα χέρια μου και παίρνω θέση μάχης πίσω απο την πόρτα. Την ανοίγω και βλέπω την Άννα να αιωρείται μπρός-πίσω, δεξιά-αριστερά , να κράτάει τα κλειδιά στα χέρια (της έχω δώσει κλειδια απ΄το διαμέρισμα) και να προσπαθεί να βάλει το κλειδί στη κλειδαριά και να ανοίξει !

Τύφλα το κορίτσι στη σούρα ! 

- Άννούλα τι έγινε τι έπαθες ;
- Σουρτούκη, (έτσι με αποκαλεί), άει χέσου κι΄εσύ κι΄η κλειδαριά 
  σου ! Να βάλεις κλειδαριά που ανήγει με καρτούλα η πιό καλύτερα
  αυτές που ανοίγουν με ηλεκτρονικά κύματα ! Μισή ώρα προσπαθώ
  να βρώ την "τρύπα" και δεν μου κάθεται γαμώτο ! 


Τη βάζω μέσα, της παίρνω τα πράματα και την ρωτάω άν θέλει να της προσφέρω καφέ η τσαϊ η αν θέλει να πάει για ύπνο να ξεκουραστεί. Με το τελευταίο δεν φαίνεται να είναι σύμφωνη γιατί με κοιτάει ξαφνικά κάπως άγρια και μου λέει :

- Ρε σύ δεν είσαι καλά ! Ήρθα στο σπίτι σου για να πάω για ύπνο
  ρε ! Καλά εγώ πίνω εσύ σουρώνεις μα την Παναγία ούτε 
  πόντιος ν΄άσουνα !
- Αννούλα είμαι και πόντιος αλλά είμαι και καυκάσιος γι΄αυτό
  πρόσεχε ! Οι καυκάσιοι μπορούν να αγριέψουν και τότε
  δαγκώνουν ! 
- Όχι  Σουρτούκη μου όχι ! Φτιάξε μου έναν διπλό ελληνικό με λίγη
   βιολογική ζάχαρη και θα σου πώ.


Την ώρα λοιπόν που αρχίζω τις προετοιμασίες για τους καφέδες (θα πιώ κι΄εγώ έναν απο τα ίδια) η Αννούλα  βγάζει την ζακέτα της και τα παπούτσια, στρίβει ένα τσιγάρο απο ταμπάκο Βανέλλε κόκκινο και αρχίζει έναν μονόλογο in medias res άκρως αποκαλυπτικό για τον λόγο της πρωϊνής της "παρακμής". 
Ακούστε τον !

- Ένα παιχνίδι του μυαλού μας είναι αυτό το θέατρο και τίποτα 
  άλλο ! 
 Αυτό το θέατρο της ζωής που μιά πράξη του είναι η αγάπη.
 Μέχρι να το πάρουμε χαμπάρι έχουμε κάνει του κόσμου τα λάθη  
 και  τις ανοησίες, έχουμε καταστρέψει ανθρώπους και τους εαυτούς  μας και περνάμε το υπόλοιπο της ζωής μας προσπαθώντας να μας τραβήξουμε απ΄τον βούρκο που οι ίδιοι φτιάξαμε. 
Άλλο έρωτας και σέξ και άλλο αγάπη ρε Σουρτούκη! Γιατί δεν το καταλαβαίνετε αυτό εσείς οι άντρες ;
Σας έχω σπουδάσει και γνωρίζω τους τρόπους  της αγάπη σας. 
Όταν ξυπνάει το ζώο μέσα σας, εκεί κάπου στα δεκκαπέντε μέχρι είκκοσι, όλη η αγάπη σας είναι τοποθετημένη στα γεννητικά σας όργανα και βγαίνει μόνο απ΄αυτά (εμ απο που να βγει; το κεφάλι σας είναι ακόμη άδειο!). Από τα είκκοσι μέχρι τα τριάντα σας μετακομίζει (η αγάπη) λιγάκι πρός τα πάνω και έρχεται προς το μέρος της κοιλιάς, αλλά ακόμη είναι ο φαλός σας αυτός που σας κυβερνάει έέ... άντε με λίγο συναίσθημα και ρομαντισμό του κώλου..... Στα σαράντα έχετε πάρει χαμπάρει ότι, δεν μπορεί ... πρέπει να υπάρχει και κάτι άλλο, και αρχίζετε τις αναζητήσεις. Εκεί η αγάπη σας κοντεύει να φτάσει στην καρδιά σας αλλά πάντα αυτό το γαμημένο το πουλί σας σας κάνει ζημιές και δεν ξαίρετε τι σας φταίει. Στα πεννήντα σας η αγάπη βρίσκεται μεταξύ καρδιάς και νού και εκεί είναι που τα μπερδεύετε γιατί πρέπει να τότε να ανατρέψετε όλες τις προηγούμενες αγάπες σας. Είναι κάτι σαν την πνευματική κλημακτήριο θα λέγαμε, που σας κάνει να υποφέρετε και να έχετε έντονα υπαρξιακά προβλήματα. Στα εξήντα σας έχετε πάρει μπρός και η αγάπη σας έχει αλάξει εντελώς  μορφή. Το σεξ έρχεται σε δεύτερη μοίρα (θα μου πείς δεν γίνεται κι΄αλλιώς) και η αγάπη σας πέρνει επιτέλους τον σωστό δρόμο. Αγαπάτε χωρίς να ζητάτε, αγαπάτε για να δώσετε, αγαπάτε με την ψυχή σας. 
Τώρα όμως μπορείς να μου πείς εμείς οι γυναίκες τι φταίμε που πρέπει  περάσουμε απο σαράντα κύμματα για να βρούμε αυτόν του οποίου η αγάπη βρίσκεται πιό πάνω απο το πουλί του ; Δε λέω καλό είναι κι΄αυτό αλλά δεν είναι σε καμμιά περίπτωση τα πάντα, πράγμα το οποίο ισχύει για σάς !
Το ιδανικότερο θα ήταν ένας παθιασμένος, νέος εραστής με τον νού την αγάπη και την σκέψη του 60άρη....


- Άννα άσε τις βλακείες και πάρε τον καφέ σου. Αυτά τα πράγματα δεν γίνονται γιατί αν η φύση έφτιαχνε έναν νέο άντρα με το μυαλό ενός εξηντάρη θα ήταν σαν να αυτοκτονούσε η ίδια.

- Άχ σ΄ευχαριστώ βρε Σουρτούκη, σ΄ευχαριστώ για το καφεδάκι,  και αυτό με την αυτοκτονία της φύσης θα το σκεφτώ και θα βάλω μάλλον το επόμενο εξάμηνο ένα σεμινάριο με αυτό το θέμα ! 
Νάσαι καλά μέντορά μου, πάλι μ΄ούδωσες καινούργιες ιδέες ! Είσαι ένας  Άγγελος !!!! 

Ο ΕΝΤΥ


Ο Έντυ είναι ένα παληκάρι 82 χρονών, έτσι τουλάχιστον μας λέει, γιατί άν τον ρωτήσεις "πώς πάς Έντυ ;" θα σου απαντήσει " Ούούού... μιά χαρά, είμαι, λιοντάρι σκέτο, αφού να φανταστείς δεν ξέρω που βρίσκεται η καρδιά μου", το τελευταίο μου το λέει για να μου δείξει ότι δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα με την "τρόμπα" του.

Εντάξει ρε Έντυ πάμε λοιπόν, γιατί το γήπεδο είναι μεγάλο !

Ποιό γήπεδο ; Μα του γκόλφ ! Τίίί...... όχι εγώ δεν παίζω γκόλφ ούτε και είπα κάτι τέτοιο απλά τ΄όφερε να βρεθώ σε μία γύρα που κάνουνε οι "μελοντικοί" γκολφίστες, παρέα με τον δάσκαλό τους όταν βρίσκονται στην διαδικασία του να μάθουνε το άθλημα !
Είμαι λοιπόν παρατηρητής εκ΄περιστάσεως  και τίποτα άλλο !

Ο Έντυ ήταν ταγματάρχης στον ελβετικό στρατό και όταν αποστρατεύτηκε, μέσα απο τις γνωριμίες, του έγινε Σομελιέ (αυτό το πράμα είναι όταν εσύ, για λογαριασμό κάποιου άλλου, η και για την πάρτυ σου, κάνεις τις βόλτες σου ανά τον κόσμο και δοκιμάζεις κρασιά τα οποία αν σου αρέσουν τ΄αγοράζεις και τα πουλάς μετά σε τριπλάσια και πενταπλάσια τιμή παρακαλώ !).
Φραγκάτος λοιπόν ο Έντυ, έχει γυρίσει όλο τον κόσμο, έχει διαμερίσματα, σπίτια χωράφια και δεν ξέρω εγώ τι άλλο και τώρα στα γεράματα τ΄ούρθε να μάθει γκόλφ ! 
Τί να πείς ; Τίποτα να μην πείς !

Τον Έντυ λοιπόν, τον έχει απο κοντά ο δάσκαλός του, που είναι και ο σύνδεσμος, και του λέει : αυτό... κι΄εκείνο...... και μετά απο κεί.......και όχι έτσι.......βάλε λίγο δύναμη........, την μέση σου έτσι γιατί αυτό........., τα μπράτσα σου εκεί γιατί αλλιώς..........., μπράάάάάάβοοοοοο ! Τότε γυρνάει ο Έντυ και κοιτάει γύρω του να δεί αν τον κοιτάνε, περήφανος για την επιδοκομασία που του γίνεται, και αρχίζει και μας λέει για την αντοχή του, την δύναμή του και για το πόσο αστραπιαία συλαμβάνει τα γεγονότα !


Κρατήσου Έντυ γιατί είμαστε ακόμη στην δεύτερη τρύπα κι΄έχει ακόμη 16 !


Εγώ στη ιστορία το παίζω συνοδός και κέντυ (αυτό είναι ο τύπος που κουβαλάει τα μπαστούνια, τις μπάλες, το νερό, τίποτε φαγώσιμο, ντομάτες κεφτεδάκια, φέτα μαλακιά Τυρνάβου.... όχι όχι.... παιδιά ξέφυγα......).


Η προπόνηση συνεχίζεται λοιπόν, εγώ απολαμβάνω
 το πράσινο, την αρχιτεκτονική του γηπέδου και ακολουθώ τους "αθλητάς".
Σε κάποια στιγμή παρατηρώ τον Έντυ να έχει ξεκώψει απ΄τον δάσκαλο, να βρίσκεται κοντά μου και να μονολογεί : " παπάρια γκόλφ, όλο μαλακίες κάνω δεν μπορώ ούτε το μπαστούνι να κρατήσω τι το θέλω το γκόλφ, ο φίλος σου τα βλέπει τα πράματα πολύ θετικά ; "

 Έντυ, εντάξει μην περιμένεις να πάρεις μετάλιο. Για δική σου ευχαρίστηση το κάνεις έπειτα τι μου είπες, θές να γνωρίσεις και καμιά γυναίκα για να κάνετε τρελά πράματα μαζί έτσι ; Έντυ αυτά τα πράματα θέλουν λίγο υπομονή.
Να λοιπόν που τον φτιάχνουμε τον ΄Εντυ και παίρνει δυνάμεις να συνεχίσει.......

Κάποια στιγμή  τον χάσαμε τον Έντυ και δεν ξέραμε που βρίσκεται.
Έέέέέντυυυυυυυ !!!! 
Ρε Έέέέντυυυυυυυ !!!! 
 Στην στροφή επάνω λοιπόν και πίσω απο κάτι δένδρα το βρήκαμε τον φίλο να έχει αράξει στη σκιά ενός δένδρου, να κάνει αέρα στο πρόσωπό του με το καπέλο και να μας περιμένει.


- Ρε  παιδιά ξέρετε τι λέω...... δεν κάνουμε κ΄άνα διάλειμα να πάμε
  για καμιά μάσα και κάνα καλό κρασάκι που έχω ανακαλήψει κάτι
  περίφημα στην καντίνα και συνεχίζουμε αύριο την παρτίδα ;


Έντυυυυ προδίδεις τους θεσμούς ! Που είν΄το λιοντάρι π΄ούχεις μέσα σου, μάλλον λαγό έχεις αλλά τέλος πάντων !
Το σχολάμε λοιπόν γιατί δεν θέλουμε και να μας μείνει  ο Έντυ στα χέρια και αλάζουμε σκηνικό !

Νάμαστε λοιπόν στη καντίνα και αλάζουμε παιχνίδι. Ο Έντυ, μιας και ξέρει τα κατατόπια, ξέρει και τα άτομα, κανονίζει.
Δεν ξέρω αν ήταν ο καθαρός αέρας, το περπάτημα ή η 25άρα γκαρσόνα "αστέρι" αλλά ο Έντυ ήτανε συνέχει στην παραγελία.
Νά φέρε μας αυτό..., να φέρε μας το άλλο......, έλα να σου πώ κάτι...., εκείνο το κρασί τι έγινε... και όλο και της έπιανε το χεράκι, το μπρατσάκι και και όλο και μας κοιτούσε και γελούσε, προσεκτικάάάάά....  για να μην του φύγει η μασέλα.

Ρέ  Έντυ ηρέμησε... ντάξει έχεις λεφτά αλλά τι θα κάνεις εσύ το χούφταλο με το κορίτσι αφού δεν μπορείς.......
Ο Έντυ παίρνει σοβαρό ύφος μας κοιτάζει συνομωτικά και μας βγάζει την γλώσα και την κουνάει πέρα-δώθε θέλοντας να μας δείξει το τί μπορεί να κάνει μ΄αυτήν !

- Υπάρχουν κι΄άλλα εργαλεία  Ελληνόπαιδες !

Μπά, Έέέντυ μη μας αποκαλύπτεις τέτοια πράματα γιατί θα τυφλωθούμε απο το φώς που εκπέμπουν ! 

Νά λοιπόν να έρχονται τα ψάρια, να τα κρέατα, να οι σαλάτες να και τα κρασιά, βρισκώμαστε στο τρίτο μπουκάλι, κι΄εγώ κι΄ο φίλος την παίρνουμε χαμπάρι αλλά ο Έντυ μας το παίζει οργιαστικός Διόνυσσος και έτσι όπως κουνάει χέρια και πόδια για να δείξει μέγεθος και τσαμπουκά, κάνει ένα μπράάάάάάφ και σκάει η μούρη του μέσα στο πιάτο με τα φιλέτα και τις σάλτσες.

Έντυυυυ, Έντακο τι έγινε ρέέέέ, τι έπαθες ;

Του βγάζουμε λοιπόν το κεφάλι απο τις σάλτσες, τον καθαρίζουμε, του ρίχνουμε λίγο νερό στο πρόσωπο, τον συνεφέρνουμε και τον έχουμε υπό παρακολούθηση μέχρι ν΄άρθει η γιατρός.


Ο Έντυ μας κοιτάει με γλαρωμένο μάτι αλλά δεν μπορεί να μας μιλήσει μόνο τα χέρια του κουνάει και μάς κάνει νοήματα που δεν τα πιάνουμε.
Σε χρόνο μηδέν, αλήθεια σας λέω παιδιά ούτε 5 λεπτά δεν περάσανε, και νάσου και η γιατρός η οποία αρχίζει κατ΄ευθείαν να τον γυμνώνει απο την μέση και πάνω για να του κάνει καρδιογράφημα. Ο Έντυ αρχίζει και ζωντανεύει σιγά-σιγά κοιτάζει την γιατρό κοιτάζει και εμάς και μας χαμογελάει πονηρά.........


Έντυυυυυυ, Έντυυυυυυυ, αυτή τη φορά την γλύτωσες παρα τρίχα την επόμενη όμως δεν ξέρω......
Γέρασες ρέ και δεν έμαθες ακόμη τα κρατήματά σου, να τα χέσω τα λεφτά σου ρε Έντυ να τα χέσω !