Freitag, 4. November 2011

ΘΛΙΨΗ


- Σουρτούκη άργησες!
- Πάντα αργώ Αννούλα ! Ακόμη και η ίδια μου η ζωή με
 καθυστέρηση έφτασε και δεν ξέρω άν θα με προλάβει!
- Σε περίμενα πιο νωρίς !
- Με κράτησε η λύπη !
- Άστα αυτά ! Καμιά μικρούλα θ΄άταν που ερωτεύθηκε το
  βάθος των ματιών σου και σε κράτησε !
- Μακάρι ν΄άταν έτσι ! Πές μου όμως τώρα εσύ τι ψάχνεις ;
- Τίποτα Σουρτούκη μου, απλά θέλω να σε βάλω μπρός γιατί
  να.... Χειμώνας έρχεται και κάθεσαι αμίλητος μ΄αγκαλιά την
  θλίψη. Έφυγες και νομίζεις ότι μπορείς να επιστρέψεις στην
  αγκαλιά μου έτσι απλά χωρίς αντάλαγμα ; Αυτά τα κάνουν  
  μόνο τα μωρά !
- Κι΄εγώ μωρό είμαι Αννούλα!
- Σουρτούκη δεν παίζεσαι ! Θές να μας πείς ; Πές ! Δε θές ; 
  Μη σώσεις ! Πάω να βάλω ένα ποτό γιατί μ΄έσκασες και
  κάνει και κρύο ρε γαμώτο ! Θές κι΄εσύ κάτι ;
- Ναί. Φέρε ότι πιείς !

- Τελικά κι΄εσείς οι άντρες έχετε τα ρούχα σας μόνο που δεν
 το καταλαβαίνετε. Δεν βλέπετε αίματα, δεν πονάτε και
 νομίζετε ότι είσθε μιά χαρά! Κούνια που σας κούναγε !
 Αναρωτήθηκες ποτέ γιατί να έχουν μόνο οι γυναίκες περίοδο
 και όχι και οι άνδρες ; Ναί ρε σύ ! Γιατί γελάς, επειδή κάθε  
 μήνα μας φεύγει κι΄ένα ωάριο; Καλά να κάνουμε ! Έχουμε καμιά 600αριά απ΄αυτά και τα χρησιμοποιούμε με σύναιση
 ρε παιδί μου !  Εσάς με μιά ριξιά σας φεύγουν εκκατομύρια
 σπερματοζωάρια ! Τί θές τώρα ; Έτσι ήσασταν πάντα !
 Σπάταλοι, άμυαλοι και ασυνείδητοι !
- Ρίχτα Αννούλα ! Τελικά τι γίνεται ; Τ΄άχεις με τους άνδρες
 και τα βγάζεις επάνω μου ή τ΄άχεις με μένα και το βγάζεις
 στους άνδρες ; Δε μου λές μήπως δεν σου έκατσε κ΄άνα τεκνό που γούσταρες και σε πιάσαν οι τσαντήλες ;
- Όχι Σουρτούκη μου όχι ! Με σένα τ΄άχω που αρχίζεις και
 μπαίνεις στην κλημακτήριο και σ΄ούχει φύγει ο τσαμπουκάς !
- Κάνω διάλειμμα ρε Αννούλα 
- Πφφφφφφ ! Δικαιολογίες ! Στα νειάτα σας εσείς δεν κάνετε
 ποτέ διάλειμμα. Έχετε τόση πολύ σεξουαλική ενέργεια που
 και οι κότες απομακρύνονται απο κοντά σας ! Αργότερα....., αργότερα σας φεύγει η μαγκιά και μας το παίζετε φιλόσοφοι ! Τουλάχιστον ν΄άσασταν λιγάκι απ΄αυτό πάει στο διάλο ! Τρίχες !
- Αννούλα δεν έχω όρεξη σήμερα. Αισθάνομαι πολύ μόνος και θέλω να χαθώ στην μοναξιά μου. Άν θές να βοηθήσεις κράτα μου το χέρι και μίλα μου για την περασμένη μας ζωή. Να δώ τι έκανα στραβά, που άργησα, ποιόν πλήγωσα, ποιό δάκρυ δεν μ΄αγγιξε και ποιόν καϋμό δεν τον έκανα μουσική.
Γίνε για λίγο η μανούλα μου που δεν χόρτασα το χάδι της, την ματιά της, την γλυκιά φωνή της και τώρα, όποτε με βλέπει, κλαίει απαρηγόρητη που κι΄αυτή δεν μπόρεσε να χορτάσει το παιδί της. 
Μίλα μου γλυκά για την θάλασσα, την μουσική, το φώς, τα χρώματα και για την ζωή μας που ότι κι΄αν είναι παραμένει να είναι ένα δώρο που θ΄άπρεπε να το χαιρόμαστε.
Το ξέρω, μπορεί όλα αυτά να σου φαίνονται γελοία αλλά Αννούλα δεν είναι ! Εμείς οι άνθρωποι έχουμε συνηθήσει να βγάζουμε μιά βιτρίνα μπροστά και να δείχνουμε αυτό που οι άλλοι θέλουν, αυτό που για τους άλλους μετράει. Σπάνια δείχνουμε αυτό που πραγματικά είμαστε. Το παιγνίδι αυτό κουράζει, και μας αποξενώνει απο τον ίδιο μας τον εαυτό. 
  Εγώ κουράστηκα να είμαι για τον εαυτό μου ένας ξένος !
- Άχ, Σουρτούκη σταμάτα σε παρακαλώ γιατί θόλωσε η ματιά  μου και δεν βλέπω για να πιάσω το χέρι σου.
- Ναί.... ναί.. Αννούλα. Έρχονται κάτι τέτοιες στιγμές που η θλίψη με γονατίζει. Δεν ξέρω κι΄εγώ γιατί. Ίσως και ν΄άχεις δίκιο, μπορεί δηλαδή το πρόβλημα να είναι ορμονικό αλλά δεν νομίζω γιατί θυμάμαι και παλιά, όταν δεν έμπαινε τέτοιο θέμα, ερχόταν κάτι βράδυα που ακόμα κι΄οι φίλοι μ΄αποφέυγαν . 
Κράτα μου απαλά το χέρι Αννούλα και δώς μου λίγη ζεστασιά απ΄αυτή που μόνον εσείς οι γυναίκες έχετε. Απ΄αυτή που γεννιέται μόνο στο σώμα και την ψυχή μιάς μητέρας.
Κράτα μου το χέρι και ζέστανέ μου την ψυχή γιατί αυτήν την νύχτα είναι κρύα, τρέμει και είναι χαμένη στο σκοτάδι.
Μίλα μου γλυκά και σιγοτραγούδησέ μου ένα απο τα γλυκά σου νανουρίσαματα. Γαλήνεψε με την τρυφερή φωνή σου τον πόνο αυτής της νύχτας που μου φαίνεται πιό σκοτεινή και βαριά απ΄τις άλλες. 
Τραγούδα Αννούλα ! Τραγούδα και κλάψε κι΄εσύ μαζί μου ! Ίσως τα δάκρυα μας ποτίσουν την πίκρα της νύχτας κι΄ανθήσει ένα φωτεινό και λαμπερό αύριο.
Τραγούδα μου Αννούλα ! Κάνε συντροφιά στην μοναχή ψυχή μου. Τραγούδα μου αν θές.

 

Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen