Sonntag, 30. Oktober 2011

Με ζωντανή ψυχή.......

" ...... άχ παληκάρι μου, ας τα πάρω τα πράματα απο την αρχή γιατί τώρα με τα γεράματα τα μπερδεύω λιγάκι. 
Ήτανε Άνοιξη του ΄41, τότε που ο τριπλός κατακτητής άπλωσε τα νύχια του σ΄όλη την χώρα. Στήν Μακεδονία έιχαμε τους Βουλγάρους που ο Χίτλερ του υποσχέθηκε την Μακεδονία και γι΄αυτό αυτοί εγκληματούσανε με πιό πολύ βαρβαρότητα και αγριάδα. Βλέπανε την Μακεδονία να γίνεται δικιά τους γι΄αυτό !
Βαριά σκλαβιά, τα σπίτια τα βράδυα σκοτεινά, οι πλατείες τα πρωϊνά άδειες !
Είμασταν κάτι φιλαράκια που είχαμε πρωτοοργανωθεί στον Ε.Λ.Α.Σ. και δεν την αντέχαμε αυτήν την κατάσταση.
Οι βούλγαροι, τόσο βλάκες, έριξαν ένα πρωϊνό προκηρύξεις γραμένες στα βουλγάρικα και που κανένας μας δεν καταλάβαινε .
Χωρίς να ενημερώσουμε τους Κομμουνιστές εμείς, ο Ευθύμιος Δημητριάδης, Ο Ιορδάνης Βασιλειάδης, ο Μιχάλης ο Λαζαρίδης και o Θοδωράκης, το επίθετό του το ξέχασα, αποφασίσαμε και κάναμε κάτι που παρά τρίχα να κόστιζε την ζωή πολλών ανθρώπων. Μικρά παιδίά ! Χωρίς μυαλό ! Μόνο με τον ενθουσιασμό δεν κάνεις τίποτα !
Εμείς λοιπόν πήραμε τις προκηρύξεις που ήτανε γραμμένες απο την μία πλευρά και αποφασίσαμε απο την άλλη να γράψουμε κάτι ενθαρυντικό προς τούς πατριώτες μας. Με τα στυλό λοιπόν, καθήσαμε μιά νύχτα και γράψαμε σε όσες προκηρύξεις είχαμε μαζέψει, τα εξής : Έλληνες Νικηφορήτες ! Μην φοβάστε τον κατακτητή ! Θυμηθήτε τα παλληκάρια και τον αγώνα του 1821 !


Κατά τα χαράματα, αφού τις είχαμε γράψει όλες, βγήκαμε να τις σκορπίσουμε στο χωριό. Ο Ιορδάνης μας είπε πως θα πάει να ρίξει μερικές έξω απο το αστυνομικό τμήμα.
Την άλλη μέρα οι βούλγαροι καλούν τον έλληνα υπηρέτη τους, τον αρμένιο Μιχαήλ Δογραματζίδη και αυτός καταδίδει όλους τους κομμουνιστές που γνώριζε.
Τους πιάνουν οι βούλγαροι και τους μαζέυουν στην πλατεία χωρίς κανείς να ξαίρει τι θα γίνει. Τους λένε ότι έσείς γράψατε τα κείμενα και άν ξανασυμβεί θα σας εκτελέσουμε.
Ο Ιορδάνης επειδή δικαιολογημένα φοβήθηκε μήπως τους σκοτώσουνε πήγε και το είπε στο θείο του ότι εμείς γράψαμε τις προκυρήξεις και ο οποίος με φώναξε και μου είπε : "Σαββίκο έκανες ένα μεγάλο λάθος που θα μπορούσε να κοστίσει την ζωή πολλών ανθρώπων".
Η γυναίκα του όμως που ήταν δίπλα του θύμισε : "Τάσο η ψυχή του παιδιού είναι ζωντανή!"

Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen