Sonntag, 26. Juni 2011

Η ΑΝΝΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ



Σας έχω μιλήσει για την Αννούλα έτσι, και σας έχω πεί ότι κάπου-κάπου νομίζω ότι είναι η "άλλη μου φωνή". 
Τις προάλλες λοιπόν το πρωϊ και πάνω που τελείωνα τα ταξίμια μου και τα μουσικά μου ταξίδια ακούω κάτι παράξενους θόρυβους στην πόρτα του διαμερίσματος μου. Πλησιάζω και εστιάζω τους ήχους στην κλειδαριά, σαν να ήθελε κάποιος απο έξω, να βάλει ένα κατσαβίδι η κάτι παρόμοιο στην κλειδαριά και να ανοίξει την πόρτα.
Αφήνω το όργανο λοιπόν απο τα χέρια μου και παίρνω θέση μάχης πίσω απο την πόρτα. Την ανοίγω και βλέπω την Άννα να αιωρείται μπρός-πίσω, δεξιά-αριστερά , να κράτάει τα κλειδιά στα χέρια (της έχω δώσει κλειδια απ΄το διαμέρισμα) και να προσπαθεί να βάλει το κλειδί στη κλειδαριά και να ανοίξει !

Τύφλα το κορίτσι στη σούρα ! 

- Άννούλα τι έγινε τι έπαθες ;
- Σουρτούκη, (έτσι με αποκαλεί), άει χέσου κι΄εσύ κι΄η κλειδαριά 
  σου ! Να βάλεις κλειδαριά που ανήγει με καρτούλα η πιό καλύτερα
  αυτές που ανοίγουν με ηλεκτρονικά κύματα ! Μισή ώρα προσπαθώ
  να βρώ την "τρύπα" και δεν μου κάθεται γαμώτο ! 


Τη βάζω μέσα, της παίρνω τα πράματα και την ρωτάω άν θέλει να της προσφέρω καφέ η τσαϊ η αν θέλει να πάει για ύπνο να ξεκουραστεί. Με το τελευταίο δεν φαίνεται να είναι σύμφωνη γιατί με κοιτάει ξαφνικά κάπως άγρια και μου λέει :

- Ρε σύ δεν είσαι καλά ! Ήρθα στο σπίτι σου για να πάω για ύπνο
  ρε ! Καλά εγώ πίνω εσύ σουρώνεις μα την Παναγία ούτε 
  πόντιος ν΄άσουνα !
- Αννούλα είμαι και πόντιος αλλά είμαι και καυκάσιος γι΄αυτό
  πρόσεχε ! Οι καυκάσιοι μπορούν να αγριέψουν και τότε
  δαγκώνουν ! 
- Όχι  Σουρτούκη μου όχι ! Φτιάξε μου έναν διπλό ελληνικό με λίγη
   βιολογική ζάχαρη και θα σου πώ.


Την ώρα λοιπόν που αρχίζω τις προετοιμασίες για τους καφέδες (θα πιώ κι΄εγώ έναν απο τα ίδια) η Αννούλα  βγάζει την ζακέτα της και τα παπούτσια, στρίβει ένα τσιγάρο απο ταμπάκο Βανέλλε κόκκινο και αρχίζει έναν μονόλογο in medias res άκρως αποκαλυπτικό για τον λόγο της πρωϊνής της "παρακμής". 
Ακούστε τον !

- Ένα παιχνίδι του μυαλού μας είναι αυτό το θέατρο και τίποτα 
  άλλο ! 
 Αυτό το θέατρο της ζωής που μιά πράξη του είναι η αγάπη.
 Μέχρι να το πάρουμε χαμπάρι έχουμε κάνει του κόσμου τα λάθη  
 και  τις ανοησίες, έχουμε καταστρέψει ανθρώπους και τους εαυτούς  μας και περνάμε το υπόλοιπο της ζωής μας προσπαθώντας να μας τραβήξουμε απ΄τον βούρκο που οι ίδιοι φτιάξαμε. 
Άλλο έρωτας και σέξ και άλλο αγάπη ρε Σουρτούκη! Γιατί δεν το καταλαβαίνετε αυτό εσείς οι άντρες ;
Σας έχω σπουδάσει και γνωρίζω τους τρόπους  της αγάπη σας. 
Όταν ξυπνάει το ζώο μέσα σας, εκεί κάπου στα δεκκαπέντε μέχρι είκκοσι, όλη η αγάπη σας είναι τοποθετημένη στα γεννητικά σας όργανα και βγαίνει μόνο απ΄αυτά (εμ απο που να βγει; το κεφάλι σας είναι ακόμη άδειο!). Από τα είκκοσι μέχρι τα τριάντα σας μετακομίζει (η αγάπη) λιγάκι πρός τα πάνω και έρχεται προς το μέρος της κοιλιάς, αλλά ακόμη είναι ο φαλός σας αυτός που σας κυβερνάει έέ... άντε με λίγο συναίσθημα και ρομαντισμό του κώλου..... Στα σαράντα έχετε πάρει χαμπάρει ότι, δεν μπορεί ... πρέπει να υπάρχει και κάτι άλλο, και αρχίζετε τις αναζητήσεις. Εκεί η αγάπη σας κοντεύει να φτάσει στην καρδιά σας αλλά πάντα αυτό το γαμημένο το πουλί σας σας κάνει ζημιές και δεν ξαίρετε τι σας φταίει. Στα πεννήντα σας η αγάπη βρίσκεται μεταξύ καρδιάς και νού και εκεί είναι που τα μπερδεύετε γιατί πρέπει να τότε να ανατρέψετε όλες τις προηγούμενες αγάπες σας. Είναι κάτι σαν την πνευματική κλημακτήριο θα λέγαμε, που σας κάνει να υποφέρετε και να έχετε έντονα υπαρξιακά προβλήματα. Στα εξήντα σας έχετε πάρει μπρός και η αγάπη σας έχει αλάξει εντελώς  μορφή. Το σεξ έρχεται σε δεύτερη μοίρα (θα μου πείς δεν γίνεται κι΄αλλιώς) και η αγάπη σας πέρνει επιτέλους τον σωστό δρόμο. Αγαπάτε χωρίς να ζητάτε, αγαπάτε για να δώσετε, αγαπάτε με την ψυχή σας. 
Τώρα όμως μπορείς να μου πείς εμείς οι γυναίκες τι φταίμε που πρέπει  περάσουμε απο σαράντα κύμματα για να βρούμε αυτόν του οποίου η αγάπη βρίσκεται πιό πάνω απο το πουλί του ; Δε λέω καλό είναι κι΄αυτό αλλά δεν είναι σε καμμιά περίπτωση τα πάντα, πράγμα το οποίο ισχύει για σάς !
Το ιδανικότερο θα ήταν ένας παθιασμένος, νέος εραστής με τον νού την αγάπη και την σκέψη του 60άρη....


- Άννα άσε τις βλακείες και πάρε τον καφέ σου. Αυτά τα πράγματα δεν γίνονται γιατί αν η φύση έφτιαχνε έναν νέο άντρα με το μυαλό ενός εξηντάρη θα ήταν σαν να αυτοκτονούσε η ίδια.

- Άχ σ΄ευχαριστώ βρε Σουρτούκη, σ΄ευχαριστώ για το καφεδάκι,  και αυτό με την αυτοκτονία της φύσης θα το σκεφτώ και θα βάλω μάλλον το επόμενο εξάμηνο ένα σεμινάριο με αυτό το θέμα ! 
Νάσαι καλά μέντορά μου, πάλι μ΄ούδωσες καινούργιες ιδέες ! Είσαι ένας  Άγγελος !!!! 

Kommentare:

  1. Μινοράκια μου είσαι ένας Αγγελος!!!!!
    Σε αγαπάω λέμε!!!!!!

    Κρατάω την απάντηση σου.. την χρειάζεται η ανατρεπτική κόρη μου...

    AntwortenLöschen
  2. Κράτα γιαγια......, κράτα ότι θέλεις !!

    AntwortenLöschen
  3. Πες την φίλη σου την Άννα να δει την ταινία Αλίμονο στους Νέους, λέει πολλά...
    Πολύ καλό το κείμενο σου φίλε

    Φιλική συμβουλή: Βγάλε το Sicherheitsabfrage γιατί όταν κάποιος μπαίνει από κινητό και διαβάζει δεν μπορεί να σχολιάζει, δεν φαίνονται τα γράμματα. Την πάτησα πριν από δυο μέρες εδώ

    AntwortenLöschen