Mittwoch, 27. April 2011

ΜΙΝΟΡΑΚΙΑΣ



Η λέξη  "Μινόρε" είναι μια αυθαίρετα δοσμένη έννοια και χαρακτηρίζει ένα απο τα δύο μουσικά "γένη" που χρησιμοποιούνται σε όλη σχεδόν την γκάμα της δυτικής μουσικής (και όχι μόνο).
Το δεύτερο γένος ονομάζεται "Ματζόρε".
Ο λόγος, γιατί ονομάζονται έτσι και όχι αλλιώς, και το ποιές είναι οι διαφορές τους δεν είναι το θέμα αυτού του post γι΄αυτό και στους ενδιαφερόμενους θα συνιστήσω βιβλία της μουσικής και μουσικολογίας. Τα σχόλια και οι ερωτήσεις είναι φυσικά πάντα ευπρόσδεκτα.  
Θα ήθελα όμως να πώ ότι κοινό χαρακτηριστικό και των δύο αυτών γενών είναι ότι αν ακουσθούν ταυτόχρονα (συγχορδία) τρείς συγκεκριμένες νότες τους τότε η συγχορδία αυτή εκλαμβάνεται απο την ακοή σαν μια ηχητική ισοροπία. Με άλλα λόγια έχουμε δύο ηχητικές ισοροπίες : την του Μινόρε και την του Ματζόρε.

Εεεε, λοιπόν εμένα μου αρέσει, πρός το παρών, η του Μινόρε γι΄αυτό και "ρέπω" πρός αυτήν.


Άλλα παραδείγματα ροπής είναι ο χαπάκιας, ο ματάκιας, ο πρεζάκιας, ο μου..κιας....   για πέστε κι΄άλλες.....


ΥΓ. Φυσικά ο ματζοράκιας και ο ψυχάκιας...



Kommentare:

  1. Προτιμώ πάντα τη μινόρε αλλά και η ματζόρε με συνεπαίρνει, ενίοτε και χωρίς να το θέλω... :-)

    AntwortenLöschen
  2. Σαφώς Μαρία, σαφώς ! Δεν γίνεται να βγάλουμε απο το "παιχνίδι" την ματζόρε γιατί τότε το χαλάσαμε!
    Ουσιαστικά όλα αυτά είναι ένα "μινορομάτζορο" και δεν γίνεται να είναι αλλιώς !
    Όσο για το "ενίοτε και χωρίς να το θές"
    Μα αυτό δεν είναι και ο σκόπός της "τέχνης" γενικώτερα : να μας συνεπαίρνει χωρίς να το θέλουμε; Για φαντάσου να μας συνέπαιρνε μόνο όταν το θέλαμε ! Θα εκτελούσε την "λειτουργεία" της τότε ; Εγώ δεν νομίζω ! (Τώρα θα μου πείς με την "λειτουργεία" της προσδίδω κάποιες ιδιότητες, εγώ νομίζω όμως ότι της αξίζει γιατί όταν ο κάθε δημιουργός παρουσιάζει ένα έργο, δεν λέμε για σαχλαμάρες τώρα έτσι, αυτό έχει πάντα να πεί κάτι, να αγγίξει κάποιες σημεία του εσωτερικού μας κόσμου)
    Νάσαι ευτυχής λοιπόν που σε συνεπαίρνει η μουσική γενικώτερα, ανεξάρτητα αν είναι μινόρε η ματζόρε, και να παρακαλάς να σε συνεπαίρνει όλο και πιο συχνά ανεξάρτητα τιμήματος γιατί, όπως έγραψες και ασύ τις προάλλες, μέσα απο την θλίψη βγαίνει δημιουργία!

    Λοιπόν σου εύχομαι ένα όμορφο σαββατοκύριακο : όχι πιέσεις, όχι πρέπει, και.... άντε γειά μας !

    AntwortenLöschen