Samstag, 19. Februar 2011

ΟΠΟΙΟΣ ΑΓΑΠΑΕΙ ΔΕΝ ΚΟΙΜΑΤΑΙ !

Το τραπέζι μας ήταν μικρό, κολημένο στον τοίχο, με δύο καρέκλες,  με κόκκινο τραπεζομάντηλο και  το μοναδικό. Η γαλαρία είχε ένα κόκκινο χαλί που έφτανε απο την μια άκρη ώς την άλλη και οι τοίχοι της ήταν στολισμένοι με κηροπήγια  που είχαν άσπρα αναμένα κεριά και με άσπρα και κόκκινα τριαντάφυλλα που οι ρίζες τους μπαίναν και χάνονταν στα πετρώματα των τοίχων. Το φώς γλυκό, σε γαλήνευε και μαζί με το άρωμα των λουλουδιών έφτιαχνε μια ατμόσφαιρα σχεδόν ερωτική.
Λέω "σχεδόν" γιατί αυτή μου τα χαλούσε. Κάθε φορά που την κοίταζα άλαζε η μορφή  της. Την μιά γινόταν ξανθιά με γαλανά μάτια, την άλλη μελαχροινή με πράσινα μάτια την άλλη γινόταν τα μαλλιά της άσπρα και σε κάποια στιγμή αλάξαν θέση και τα μάτια της. Το ένα βρέθηκε πάνω στο μέτωπό της, το άλλο κατέβηκε και πήγε δεξιά δίπλα στην μύτη της,  μου θύμησε Πικάσσο,  και εγώ δεν ήξερα ποιό απο τα δύο να κοιτάξω. Ε αυτό, όσο και να θέλει η ατμόσφαιρα, δεν μπορείς να το πείς ερωτικό !
Έκοψε απότομα αυτές μου τις σκέψεις μ΄ένα μονόλογο που κράτησε έναν αιώνα !

"Βλέπω ακριβώς το τί βλέπεις και σκέφτομαι αυτό που σκέφτεσαι. Το μυαλό σου και οι σκέψεις σου είναι σαν ένας πίθηκος που πηδάει απο το ένα δένδρο στο άλλο ακατάπαυστα και σχεδόν χωρίς σκοπό. Φτιάχνει ότι αυτό θέλει και όπως το θέλει. Είσαι ένας απ΄αυτούς που δεν μπορούν να κουλαντρίσουν την σκέψη τους γι΄αυτό και βλέπεις αυτά που βλέπεις ! Δέν είσαι ο μόνος όμως ! 
Σήμερα ήρθα για να σε πάρω, πάλι το μυαλό σου στις βρωμιές, όχι, ήρθα να πάρω την ψυχή σου και να την πάω σ΄αυτούς που έχεις χάσει, σ΄αυτούς που αναζητάς τις νύχτες της ξαγρύπνιας όταν είσαι μονάχος, σ΄αυτούς που η θύμησή τους σου φέρνει δάκρυα στα μάτια, σ΄αυτούς που ο χαμός τους γεφύρωσε τον κόσμο σου με τον δικό τους και έτσι έχει γίνει το δικό σου ταξίδι πιό γλυκό. Μή με κοιτάς έτσι παράξενα και δικιολογίες του στύλ, είμαι κουρασμένος πάω για ύπνο, δεν αρμόζουν εδώ γιατί όποιος αγαπάει δεν κοιμάται ! Έλα, πάμε !"

Με φίλησε στα μάτια, μ΄έπιασε απ΄το χέρι και με γέμισε με φώς. Ένα φώς που ντύνει τα δάκρυά μου και τα κάνει άστρα που φωτίζουν κάθε φορά το πέρασμά μου στον κόσμο των αγαπημένων.


Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen